تبلیغات 
تبلیغات
|
گذر از معنا
|
|||
|
... عده ای می گویند آهسته گریه کنید. عده ای می گویند شفا، کبوتر، درخت. ای کاش می توانستم! شما آنجا دور، آنجا دیوار، آنجا درخت، من اینجا حواشی ِ حادثه، ولگرد ِ واژه ها، مجبور ِ بی چراغ! چه کنم...؟ سید علی صالحی بیست و پنج سالم هست، به ظاهر پیرزن نیستم اما این روزها مثل پیرزنان، هیچ کاری نمی توانم انجام بدهم و امروز از اینکه گفتم تنها کاری که میشه کرد؛ دعاست، از خودم متنفر شدم! روزگار تلخ تر از زهر یعنی همین! یعنی زندگیت بشود سایه ای از زندگی، پر ازغصه از روزگاری که بر عده ای از بهترین آدمهای روزگارت میگذرانند به ظلم... ____________________________ پ.ن. آقای سید علی صالحی، صمیمانه به خاطر سرودن و چاپ کتاب " ما نباید بمیریم، رویاها بی مادر می شوند" تشکر می کنم. به خصوص دفتر سوم
پیدا کنیدش دوباره....
.... شاید دستم را بگیرد.... .... --------------------------- برگرفته از یکی از ترانه های محسن نامجو برایم پیغام فرستاده که عکسهایم را دیده و تاکید کرده که مقایسه کرده با قبل و پرسیده که شور و هیجانش کجا رفته؟ چرا نگاهم پیر شده؟!
برایش جواب فرستادم شُکر که شما خوبی! نمیدانم واقعا بعضی از کسانی که من میشناسم، هوای همین شهر را تنفس میکنند؟ آفتاب همین شهر به رویشان میتابد؟ اصلا آسمان همین شهر بالای سرشان هست؟ کف همین خیابانها زیر پایشان هست؟! حالم این روزها اصلا و ابدا خوب نیست. بشکه باروتم. بعضی ها هم خوب جرقه اش را میفرستند.
مثل یک ماهی که قبلا پولک های سرخ و طلایی داشت و وقتی باله هایش را تکان میداد، اقیانوس میرقصید. حالا وصف الحالش را نمینویسم تا دلتان مبادا که ریش شود.
حالا خودش را روی زمینِ سنگلاخ میکشد تا شاید به آخرین نشانی دریا برسد. بقیه نشانی ها را قبلا سر زده است. آقای صابر...
ساعت یک ربع به سه نیمه شب هست و من هنوز ذره ای بعد از شنیدن خبر آرام نشده ام.... داشتم فکر میکردم چطور به زهرا که از همه جا بی خبر است خبر بدهم که استاد روزهای زیبای حسینیه ارشاد، با آن همه خوبی هایش، مردانده شد... دلم میخواهد خبر دروغ می بود و شما با آن همه خوبی هایتان، با آن شلوار شش جیب خاص خودتان، دوباره بیایید، لبخند بزنیدو فراز جدید را شروع کنید....برایمان از تاریخ بگویید.... دیگر نمی توانم بنویسم... حجم اندوهمان بیشتر از وسعمان شده.... لا حول ولا قوة الا بالله العلی العظیم....
نوع مطلب : برچسب ها : آقای سپهری امشب میخواهم به شما که روزی سرودید " زندگی، وزن نگاهی است که در خاطره ها می ماند" بگویم تکلیف ما که زیر وزن این خاطرات داریم لِه میشویم چیست؟ قرار بود زندگی همیشه بر ضدِ زندگی پیروز شود اما چه شد؟ چرا تابوت بر روی شانه های ما میگذارد در حالیکه هنوز کبودی سنگینی داغ ِ تابوت قبلی سرِ جایش هست؟ زندگی هر چه که باشد، برای ادامه نفس میخواهد که نفس من بریده.... حسرتِ من بیهوده نیست، شعله گرم امیدم از خشم آنقدر داغ شده که میتواند فولاد ذوب کند و ایکاش در وجودم لبخندی هرچند کوچک پیدا میشد... این یادهای غریب و آشنایی که در سینه خاک میمانند، اگر به ناحق رفته باشند، میسوزاندمان....اشکهایمان با داغشان سینه مان را سوخته است... ظرفِ امروز من پر از شرمندگی و خشم است...پر از بغض است... ایکاش امشب این شعر شما را نمیخواندم.... " زندگی ، وزن نگاهی است که در خاطره ها می ماند شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری شعله گرمی امید تو را، خواهد کشت زندگی درک همین اکنون است زندگی شوق رسیدن به همان فردایی است، که نخواهد آمد تو نه در دیروزی، و نه در فردایی ظرف امروز، پر از بودن توست شاید این خنده که امروز، دریغش کردی آخرین فرصت همراهی با، امید است زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک به جا می ماند " تو را کشتند
و ما را زنده با تو در خاک کردند ما ساکنان قبرهای بینشانهایم جنازهی خود را بر دوش میگیریم و با هر کشته برای خود سوگواری میکنیم هنگامه هویدا نوع مطلب : برچسب ها :
هوا دارد گرم میشود و راندمان من سیر نزولی پیدا کرده. همیشه با هوای گرم مشکل داشتم.
اما خوب یکبار بحث با اقوام خارج از کشورمان بود و مشکلاتشان با آب و هوا و باران های 37روزه یا آسمان همیشه ابری که نه میبارد و نه ابرها میروند یا حالتی که از سرما وضع فوق العاده پیش آمده بود و کاملا در حال یخ زدن بودند وهمه شهر به پناهگاه رفته بودند را آنچنان با آب و تاب تعریف میکردند که برایم خنده دار شده بود و آخر سر گفتم بهتر است بس کنید! سقف مشکلات شما آب و هواست و ما کفِ کف مشکلاتمان هم نیست. جا خوردند و بحث عوض شد. با این کوه مشکلات که یک شبه نیامدند و یک شبه هم نمی روند از این مملکت نمی دانم باید چه کار کرد...
دلم برایت میسوزد آقای جنایت کار، حداقل اسم انسان که رویت هست. چهارشنبه یک زن ِ بزرگ را کشتی و سه بچه را بی مادر کردی. هر چقدر هم که مواجب و مزایا گرفته باشی، بالاخره میرسد وقتی که شبها نتوانی بخوابی و آنوقت برای خودت یک کُنج خواهی داشت که در خفاو خلوت و بدور از چشم اطرافیانت، بروی، بنشینی، عکسش را بگذاری روی زمین و های های گریه کنی. عذاب الیم تو دور نیست چرا که تو و هم صنفانت مدتهاست زندگی ها را می دزدید.چه از زنده ها و چه از مرده ها! از بی حد و حساب شدن قساوت شما فهمیده ام که چیزی به سحرگاه این شبِ ظلم نمانده.
دنیا روی سرم خراب است. آن تیری که در مطلب گذشته گفتم، مسیر عوض کرد و به جای رسیدن به هدف، با چند تیر دیگر آوار شد روی سرم.
شب تا صبح را بیدار ماند ه ام و بی وقفه کار کرده ام. در سحرگاه روز سه شنبه، دهم خرداد 90، تیری را پرتاب کردم در حالیکه زیر لب میخواندم : «و ما رمیت، اذ رمیت و لکن الله رمی*» به امید آنکه هدف، به این تیر بخورد. تا خدا چه خواهد.
*: انفال - 17
وقتی یکیو خوردو خاکشیر بعد از مدتها مبینید و میفهمید که چقدر بارِ کوله بارش سنگینه، بهتره ساکت بمونید و در باغ ِ سبز آینده رو براش تشریح نکنید. چون به اندازه کافی چشمش از روزگار ترسیده و دیگه فعلا گول نمیخوره تا کمی فعلا آروم بشه. فقط دستهاشو بگیرید و بغلش کنید و بذارید تو سکوت خودش کمی بمونه. بعد خودش آروم میشه.
پ.ن. تحت هیچ شرایطی از عبارت " آره، می فهمم " هم استفاده نکنید چون واقعا احتمال درک کردنش خیلی بعیده.
|
درباره وبلاگ
الهی روا مدار که پنهان ما از پیدای ما ناستوده تر باشد.............. ____________________________________________________________________________ ************ *************************** *****اگر رمز مطالب را خواستید، در قسمت تماس با مدیر، برایم پیام بگذارید تا برایتان بفرستم. ****** مدیر وبلاگ : رها
آرشیو وبلاگ
بهمن 1390
دی 1390 آذر 1390 آبان 1390 مهر 1390 شهریور 1390 مرداد 1390 تیر 1390 خرداد 1390 اردیبهشت 1390 فروردین 1390 اسفند 1389 بهمن 1389 دی 1389 آذر 1389 آبان 1389 مهر 1389 شهریور 1389 مرداد 1389 تیر 1389 خرداد 1389 اردیبهشت 1389 فروردین 1389 اسفند 1388 بهمن 1388 دی 1388 آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 آرشیو كل مطالب
پیوندهای روزانه
چیزی نمانده است...
shivi PM 8:25 فراز مسند خورشید سرسو اكالیپتوس چشم سوم خورشید نیمه شب فرا تر از بودن در گلستانه انکیدو لحظه های کاغذی واگویه تا فراموشی نقشه ضد حوا من و نبات و زندگی سگی خلوت نشین علی کوچیکه عرفان،برابری،آزادی وبلاگ گروهی حوا تنها رفیق غم هم کلاسی نسل سومی یاور میهن آسمونی همه پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز : بازدید دیروز : بازدید این ماه : بازدید ماه قبل : تعداد نویسندگان : تعداد کل پست ها : آخرین بازدید : آخرین بروز رسانی : |
||
 |
|||
